Apartman toplantısı küçük bir meclistir

Geçen hafta asansörün tamiri için toplandık. Yarım saat sonra konu asansörden çıktı: kim ne kadar öder, giriş kattaki komşu neden ödesin, oy daire başına mı verilir, kişi başına mı?

Siyaset felsefesi kitaplarında bu soruların ağır adları vardır: temsil, çoğunluk, adalet. Aynı sorular bodrumdaki plastik sandalyelerde de soruluyor. Giriş kattaki komşu asansöre binmiyor, ama binanın değeri onu da ilgilendiriyor.

Çoğunluk her zaman haklı mı?

Oylamada yedi daire tamirden yana çıktı, iki daire karşı. Karşı çıkanlar da ödeyecek. Bunu adil bulup bulmamak hangi katta oturduğunuza göre değişiyor.

Kuralı, hangi dairede oturacağınızı bilmeden yazsaydınız nasıl yazardınız?

John Rawls’un cehalet peçesi dediği düşünce tam da bunu sorar. Rawls, adil kuralların kişinin kendi konumunu bilmeden seçilmesini ister.

Toplantıdan çıkarken asansörün parasını hâlâ konuşuyorduk. Ben biraz da meclisleri düşünüyordum.